Richard Rorty: Cuando la filosofía pierde su lustre de espejo (Notas)

Fecha de publicación

2012-06-01T09:31:18Z

2012-06-01T09:31:18Z

2000

Resumen

Frecuentemente suele decirse que los momentos históricos que nos ha correspondido vivir son harto singulares, y, en rigor, puede darse por válida esta opinión ante el conjunto de contradicciones y paradojas a las que hoy nos vemos sometidos. Creemos, una vez más, vivir en el mejor de los mundos posibles, tal como preconizara Leibniz, y, sin embargo, surgen, por doquier, situaciones intolerables. El progreso y el refinamiento material e intelectual más depurado conviven con un panorama que en más de una ocasión se nos antoja dantesco. ¿Qué puede decir la reflexión filosófica ante situaciones similares, qué opinar ante esta interminable secuencia de imágenes que contradicen e imposibilitan cualquier grado de optimismo? Y, ¿qué seguir pensando, cuando una infinitud de modelos de pensamaiento se nos antojan inoperantes y caducos? De nada parece servir la vuelta hacia los clásicos, comenzando a parecer inapropiado postular paradigmas que a lo largo de toda la modernidad se habían instaurado como principios intocables. No hay duda de que ya no es posible seguir construyendo parapetos intelectuales que se manifiesten teórica o prácticamente como instancias eficaces para apoyar nuestras ideas o creencias...

Tipo de documento

Artículo


Versión publicada

Lengua

Castellano

Publicado por

Universitat de Barcelona. Facultat de Filosofia. Departament de Filosofia Teorètica i Pràctica

Documentos relacionados

Reproducció del document publicat a: http://www.raco.cat/index.php/Convivium/article/view/73189

Convivium. Revista de Filosofía, 2000, núm. 13, p. 199-206

Citación recomendada

Esta citación se ha generado automáticamente.

Derechos

cc-by-nc-nd (c) Arce Carrascoso, 2000

http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/3.0/es/

Este ítem aparece en la(s) siguiente(s) colección(ones)