<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><?xml-stylesheet type="text/xsl" href="static/style.xsl"?><OAI-PMH xmlns="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/ http://www.openarchives.org/OAI/2.0/OAI-PMH.xsd"><responseDate>2026-04-14T04:33:05Z</responseDate><request verb="GetRecord" identifier="oai:www.recercat.cat:2445/101591" metadataPrefix="qdc">https://recercat.cat/oai/request</request><GetRecord><record><header><identifier>oai:recercat.cat:2445/101591</identifier><datestamp>2025-12-04T22:46:21Z</datestamp><setSpec>com_2072_1057</setSpec><setSpec>col_2072_478825</setSpec><setSpec>col_2072_478917</setSpec></header><metadata><qdc:qualifieddc xmlns:qdc="http://dspace.org/qualifieddc/" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:dcterms="http://purl.org/dc/terms/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xmlns:doc="http://www.lyncode.com/xoai" xsi:schemaLocation="http://purl.org/dc/elements/1.1/ http://dublincore.org/schemas/xmls/qdc/2006/01/06/dc.xsd http://purl.org/dc/terms/ http://dublincore.org/schemas/xmls/qdc/2006/01/06/dcterms.xsd http://dspace.org/qualifieddc/ http://www.ukoln.ac.uk/metadata/dcmi/xmlschema/qualifieddc.xsd">
   <dc:title>Per què fugim del llop però aixafem formigues</dc:title>
   <dc:creator>Bueno i Torrens, David, 1965-</dc:creator>
   <dc:subject>Relacions home-animal</dc:subject>
   <dc:subject>Cervell</dc:subject>
   <dc:subject>Categorització (Psicologia)</dc:subject>
   <dc:subject>Human-animal relationships</dc:subject>
   <dc:subject>Brain</dc:subject>
   <dc:subject>Categorization (Psychology)</dc:subject>
   <dcterms:abstract>Si passegem per un paratge natural i veiem un animal, segur que no ens farà la mateixa impressió si és un cérvol que un llop. O si notem un pessigolleig a la mà, probablement tampoc respondrem de la mateixa manera si és una marieta o una aranya. L'experiència i tot allò que ens han explicat juga un paper determinant en l'avaluació que fem sobre el perill que poden representar els altres animals. Tanmateix, de quina manera ho avalua i gestiona el cervell? Andrew C. Connolly i els seus col·laboradors, de diverses universitats i centres de recerca dels EUA i d'Itàlia, han analitzat l'activitat cerebral durant la percepció d'amenaça relacionada amb animals potencialment perillosos. Els resultats, que han publicat a The Journal of Neuroscience, indiquen que és un procés en dues fases [...].</dcterms:abstract>
   <dcterms:issued>2016-09-06T11:52:41Z</dcterms:issued>
   <dcterms:issued>2016-09-06T11:52:41Z</dcterms:issued>
   <dcterms:issued>2016-08-13</dcterms:issued>
   <dcterms:issued>2016-09-06T11:52:46Z</dcterms:issued>
   <dc:type>info:eu-repo/semantics/contributionToPeriodical</dc:type>
   <dc:type>info:eu-repo/semantics/publishedVersion</dc:type>
   <dc:relation>Reproducció del document publicat a: http://www.ara.cat/suplements/ciencia/fugim-llop-pero-aixafem-formigues_0_1631236965.html</dc:relation>
   <dc:relation>Diari Ara, 2016, p. 26-26</dc:relation>
   <dc:rights>(c) Edició de Premsa Periòdica Ara, 2016</dc:rights>
   <dc:rights>info:eu-repo/semantics/openAccess</dc:rights>
   <dc:publisher>Edició de Premsa Periòdica Ara</dc:publisher>
   <dc:source>Divulgació i Premsa (Genètica, Microbiologia i Estadística)</dc:source>
</qdc:qualifieddc></metadata></record></GetRecord></OAI-PMH>