2026-04-17T04:13:03Zhttps://recercat.cat/oai/request

oai:recercat.cat:10459.1/697032024-12-05T22:14:16Zcom_2072_3622col_2072_479130

2024-12-05T22:14:16Z urn:hdl:10459.1/69703 Bilanç scientific d'ua època istorica: es dialectològs catalans e er occitan dera Val d'Aran Carrera Baiget, Aitor Occità Gascó Aranès Dialectologia Dialectologia catalana Pendent eth darrèr sègle, es estudis sus era varietat dera lengua occitana parlada ena Val d'Aran que son arribats de diuèrses latitudes: quauqui còps, der interior d'aqueth parçan gascon, mès plan mès soent der exterior. En tot deishar de costat, donc, es estudis des autoctòns (Condò, Ademá, Bersach, Campá, Vergés...), damb mès o mens succès e -tanben- damb mès o mens ambicion, e soent realizats per autors sense cap de formacion lingüistica, es principaus aproximacions ar aranés -hètes, dejà, d'un punt d'enguarda scientific: dialectologic, mès que mès- son vengudes de dehòra d'aqueth territòri pirenenc: damb Aran coma tèma monografic o coma part d'ua zòna geografica mès ampla. Per un costat, es arresponsables qu'an estat lingüistes occitans d'expression francesa (Séguy, Allières, Fossat, mès limitadaments Bec...); per un aute, cercaires deth mon germanic (Rohlfs, Schmitt, Bernhard, Winkelmann, Heyns, Krüger). E, encara, quauqu'uns des nòms istorics dera dialectologia catalana (Barnils, Griera, Guiter o Coromines), es actors principaus des pagines que seguissen: que, en tot deishar de costat es contribucions mès limitades de Fabra o Alcover e es estrictaments sociolingüistiques mès recentes, devien eth grop mès important de toti aqueri que s'an interessat en occitan dera Val d'Aran dempús des tèrres meridionaus o que se n'an aucupat en quauqu'un des sòns obratges. Era tòca que s'a ací, donques, qu'ei de seguir -de manèra somària, esquematica, e pas exaustiva- es principaus aportacions ara dialectologia aranesa -o, en generau, ath coneishement der aranés- d'aqueri cercaires catalans -dialectològs, fin finau- qu'an trabalhat ena variacion dera lengua catalana mès que pas ena der occitan d'Aran, mès que, ocasionauments (o pas tant ocasionauments...), tanben an hèt atencion sus eth darrèr. 2024-12-05T22:14:16Z 2024-12-05T22:14:16Z 2020-10-26T08:29:26Z 2020-10-26T08:29:26Z 2004-10-01 2020-10-26T08:29:26Z info:eu-repo/semantics/article publishedVersion http://hdl.handle.net/10459.1/69703 Reproducció del document publicat a http://linguistica-oc.com/?page_id=52 Lingüística Occitana, 2004, núm. 2, p. 1-21 (c) Lingüística Occitana, 2004 (c) Carrera, 2004 info:eu-repo/semantics/openAccess Lingüística Occitana